Sadownictwo
Polskie sadownictwo cieszy się wielkim uznaniem nie tylko w Europie, ale i w niektórych państwach, znajdujących się na innych kontynentach. Jest to dziedzina ogrodnictwa zajmująca się uprawą roślin trwałych, dających jadalne owoce – nazywane są one roślinami sadowniczymi.
Sady mają również znaczny wpływ na rozwój gospodarstw agroturystycznych w naszym kraju. Największymi regionami sadowniczymi w Polsce są okolice Grójca w województwie mazowieckim oraz tereny Sandomierza (duże ilości sadów jabłkowych).
Na skalę towarową w Polsce uprawiane są takie drzewiaste gatunki sadownicze jak : jabłoń, grusza, pigwa, brzoskwinia, śliwa, morela, czereśnia, wiśnia, orzech i leszczyna. Jeśli chodzi o krzewy jagodowe ogromne znaczenie ekonomiczne ma uprawa truskawek, malin, agrestu, jeżyn, porzeczek, borówek amerykańskich, winorośli oraz żurawiny. Ta ostatnia szczególnie w ostatnich latach zyskała na znaczeniu.
Tradycje sadownicze dotarły do Polski już w średniowieczu wraz z zakonami Cystersów i Benedyktynów. Są one kultywowane do dnia dzisiejszego, przynosząc sadownikom coraz większe zyski. Są one jednak w dużej mierze uzależnione od warunków atmosferycznych. Najczęstszym gatunkiem sadowniczym w naszym kraju jest jabłoń.
Sady to nie tylko źródło świeżych i zdrowych owoców. Pełnią one także bardzo istotne funkcje w środowisku naturalnym. Hamują siłę wiatru oraz chronią glebę przed erozjami wietrzna i wodną. Dają również schronienie, możliwości egzystowania oraz rozmnażania się wielu gatunkom ptaków i owadów. W lasach owoce (np. jabłka) stanowią bardzo często atrakcyjną formę pokarmu dla zwierzyny tam zamieszkującej.